Dla pacjentów

Strona głównaDla pacjentów

Informacje dla pacjentów

Jeśli myślisz o konsultacji indywidualnej z terapeutą lub o podjęciu psychoterapii indywidualnej, poniżej znajdziesz odpowiedź na kilka pytań, które być może Cię nurtują. Na wszystkie inne z chęcią odpowiemy osobiście lub na Twoje życzenie na przykład przez e-mail.
Poniższe informacje czerpią z doświadczeń naszych, ale i ośrodków, w których się kształcimy i stażujemy, przede wszystkim Zakładu Terapii Rodzin CM UJ.

Psychoterapia indywidualna

Najczęściej zadawane pytania

W Ogrodach Zmian prowadzimy konsultacje i psychoterapię indywidualną, dla osób które doświadczają kryzysów i trudności i mają poczucie, że własne środki radzenia sobie przestają być wystarczające, a osoba z zewnątrz może pomóc im poradzić sobie z obecną sytuacją.

Psychoterapia jest zarówno uznaną metodą leczenia zaburzeń psychicznych, jak i wykorzystujacym profesjonalne wsparcie sposobem radzenia sobie z kryzysami, trudnościami, czy nieadaptacyjnymi zachowaniami, a wreszcie procesem rozwoju osobistego pozwalającym przezwyciężyć niektóre trudności na drodze do bardziej pożądanego sposobu doświadczania siebie i świata.

W ramach pracy terapeutycznej w Ogrodach Zmian pomagamy między innymi:

  • w różnego rodzaju kryzysach takich jak strata bliskiej osoby, choroba somatyczna własna lub bliskiej osoby, rozwód, trudności w relacjach, trudności w pracy, poczucie utraty sensu życia, wypalenie
  • w trudnościach dotyczących rozwoju osobistego- odnajdywaniem się w nowych rolach: samodzielnego człowieka, dorosłego, pracownika, rodzica, w radzeniu sobie ze starością rodziców i ich odchodzeniem
  • w leczeniu zaburzeń lękowych, takich jak lęk uogólniony, lęk napadowy (ataki paniki), agorafobia (lęk przed wychodzeniem z domu, podróżowaniem, przebywaniem wśród ludzi), lęk społeczny (lęk przed uczestniczeniem w sytuacjach społecznych, np. wystąpienia), lęk pourazowy (lęk po traumie – PTSD), fobie, ogólne poczucie dużej nerwowości, lęk o własne zdrowie
  • w leczeniu zaburzeń nastroju, takich jak depresja, czy ChAD poprzez prowadzenie leczenia wspomagającego oddziaływania farmakologiczne lub wyłącznie za pomocą psychoterapii
  • w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych (OCD), związanych z natrętnymi myślami i nawykowymi czynnościami, takimi jak mycie rąk, przymusowe sprzątanie, rytuały, a także w leczeniu uzależnień behawioralnych lub czynności redukujących napięcie takich jak kompulsywna masturbacja, czy samookaleczenia (nacinanie się)
  • w terapeutycznym oddziaływaniu dla osób cierpiących na zaburzenia odżywiania (bulimia, anoreksja)- często jako wsparcie lub kontynuacja leczenia psychiatrycznego- lub dla zmagających się z rygorystycznym obrazem siebie (odchudzanie, nieakceptacja wyglądu zewnętrznego, uzależnienie od diety, uzależnienie od korekt plastycznych)
  • w leczeniu zaburzeń osobowości
  • w rehabilitacji, wsparciu i podtrzymywaniu w leczeniu farmakologicznym osób cierpiących na zaburzenia psychotyczne, takie jak schizofrenia
  • w leczeniu zaburzeń somatycznych o genezie psychologicznej

Uczestniczenie w psychoterapii jest sposobem radzenia sobie z trudnościami, a nie oznaką słabości. Nie jest także powodem wstydu. Terapeuci, by móc wykonywać swój zawód, sami mają za sobą szereg własnych doświadczeń psychoterapeutycznych, więc są wrażliwi na sytuację osoby szukającej pomocy psychologicznej.

Psychoterapia umożliwia także głębsze zrozumienie siebie – swoich myśli, uczuć i zachowań. Rozumienie to daje możliwość tworzenia i utrzymywania lepszych relacji z innymi i światem, przy większym poczuciu sprawstwa i spójności.

W zależności od potrzeb pacjenta psychoterapia nakierowana bywa bardziej na redukowanie objawów bądź też na poszukiwanie i oddziaływanie na źródła objawów.

Psychoterapia odbywa się w atmosferze zaufania, uczciwości i bezpieczeństwa. Po kilku konsultacjach terapeuta zawiera z pacjentem kontrakt określający cele terapii oraz sposoby informowania o nieobecnościach i odwołaniach oraz reguły płatności.

Po Państwa telefonie zaproponujemy termin pierwszej, wstępnej konsultacji. Konsultacje zawsze poprzedzają terapię a ich celem jest zapoznanie się z problemami, które skłaniają Państwa do szukania pomocy. Czasami jednak konsultacje są adekwatną i wystarczającą formą pomocy i nie mają swojej kontynuacji w postaci psychoterapii.

Podczas konsultacji terapeuta przeprowadza z Państwem wywiad psychologiczny, którego celem jest między innymi poznanie Państwa trudności. Wywiad jest też nakierowany na poznanie Państwa historii dotyczącej zarówno trudności jak i uwarunkowań rozwojowych.

Po jednej lub kilku konsultacjach wstępnych określa się cel dalszej pracy, lub poprzestaje na rozumieniu trudności uzyskanym w ramach konsultacji. Konsultacje mogą mieć bowiem charakter zamknięty- doradczy, psychoedukacyjny- jak również stanowić wstęp do dalszej pracy psychoterapeutycznej lub warsztatowej

Sesja konsultacyjna lub sesja psychoterapii indywidualnej to na ogół 50 minut. Sesje psychoterapii odbywają się 1-2 razy w tygodniu.

Czas trwania całego procesu terapeutycznego uzależniony od jej potrzeb, zgłaszanej trudności, możliwości i chęci pacjenta oraz ustaleń co do celów terapii, oraz jej ukierunkowania: na leczenie objawów lub poszukiwanie i leczenie źródeł powstawania objawów. Koniec psychoterapii jest najczęściej wspólną decyzją pacjenta i terapeuty, omawianą na sesjach.

W zespole Ogrodów Zmian terapeuci korzystają z różnych podejść psychoterapeutycznych: psychodynamicznego, poznawczo-behawioralnego, integratywnego, Gestalt, logoterapeutycznego, opartego na emocjach (EFT), opartego na mentalizacji (MBT) czy konstrukcjonistycznego. Podejścia te mają status terapii opartej na dowodach empirycznych (Evidence Based Therapy) bądź są ugruntowanymi podejściami psychoterapeutycznymi.

W Ogrodach Zmian pracujemy jako zespół terapeutów. Oznacza to, że różnorodność podejść teoretycznych w terapii (ale nie objęte tajemnicą i poufnością treści sesji!) jest na bieżąco omawiana i reflektowana w zespole terapeutycznym po to, by dominujące dla danego terapeuty podejście nie przesłaniało ateoretycznego obrazu pacjenta cierpiącego z powodu swoich trudności.

W pracy indywidualnej w ramach konsultacji psychologicznych i prowadzenia psychoterapii terapeuci Ogrodów Zmian opierają się o:

1) Ustawę o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów z zastrzeżeniem braków legislacyjnych w postaci niektórych rozporządzeń do ustawy

2) Kodeks etyczno-zawodowy psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

3) Kodeks etyczny psychoterapeuty Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego

4) Kodeks etyczny Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

Zespół terapeutyczny Ogrodów Zmian pracuje pod superwizją superwizorów Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, superwizorów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Poznawczej i Behawioralnej oraz Instytutu Analizy Grupowej „Rasztów”.

Wszystkie informacje udzielone przez Państwa w trakcie konsultacji i psychoterapii mają charakter ściśle poufny. Psychologowie podlegają zasadom tajemnicy zawodowej zgodnie z zasadami etyki lekarskiej. Kodeksy i odpowiednie ustawy zobowiązują nas do przestrzegania tajemnicy, co oznacza, że informacje i Państwa dokumentacja (przechowywana w zamkniętych szafach w gabinecie) nie może być ujawniana czy rozpowszechniana w żaden sposób, chyba, że wyrażą Państwo na to zgodę. Z tajemnicy zwolnić mogą nas tylko Państwo, sąd lub prokurator na mocy oficjalnej uzasadnionej decyzji. Jedyne sytuacje, w których mamy możliwość i obowiązek rezygnacji z zachowania tajemnicy to bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia pacjenta lub innych osób.

Jeżeli chcecie Państwo uzyskać jakiegoś rodzaju zaświadczenie np. dla sądu, które wymaga zwolnienia nas z tajemnicy zawodowej, to jest to możliwe na podstawie wniosku złożonego osobiście w formie pisemnej lub poprzez pełnomocnika, wraz z pełnomocnictwem.

Tajemnica zawodowa obejmuje także pracowników recepcji i naszych superwizorów.

Psychoterapia jest procesem dynamicznym. Oznacza to, że w trakcie jej trwania może pojawić się poczucie braku pozytywnych efektów czy wręcz tymczasowego pogorszenia. Towarzyszyć temu mogą nieprzyjemne uczucia: lęku, smutku, czy bezradności. Paradoksalnie uczucia te mogą wynikać z postępów w terapii.

Praca terapeutyczna wywołująca zmiany jest często okupiona wysiłkiem i negatywnymi uczuciami, ale jest to sytuacja przejściowa. Zachęcamy Państwa do dzielenia się tymi uczuciami w trakcie sesji, by mogły być one rozpoznane, omówione i właściwie zrozumiane.

Możliwe przejściowe pogorszenia, czy sama sytuacja zmiany pociągająca za sobą reakcję otoczenia stanowić może pewne niebezpieczeństwo związane z podejmowaniem wyborów i przeprowadzaniem dużych życiowych zmian w trakcie psychoterapii. Psychoterapia jest procesem dziejącym się w czasie, posiada początek, rozwinięcie i zakończenie. Jeśli więc jest to życiowo możliwe, warto dając sobie czas na taką pracę, pozwolić sobie na wstrzymanie na jej czas podejmowania dużych życiowych decyzji dotyczących np. zmiany kraju zamieszkania, zmiany partnera, czy posiadania dzieci. Czasami, wraz z pogłębieniem własnej świadomości i pełniejszym wyrażaniem własnych potrzeb i oczekiwań decyzje sprzed lub z początku terapii wymagają rewizji po jej zakończeniu. Pacjenci podejmujący pracę psychoterapeutyczną powinni być świadomi istnienia takiego zagrożenia.

Psychoterapia i pomoc psychologiczna to sytuacje dobrowolne a Państwa prawa nie są naruszane. W szczególności macie Państwo prawo:

  • Pytać o wszystko w każdym momencie psychoterapii, jeśli pojawi się niejasność co do jej przebiegu czy stosowanych procedur.
  • Wyrażać swoje zdanie czy opinie – także krytyczne – na temat psychoterapii.
  • Aktywnie angażować się w formułowanie celów oraz współpracę w ich osiąganiu.
  • W razie przekonania o nieskuteczności naszej pomocy, zakończyć psychoterapię w każdym momencie i oczekiwać, że wskażemy inny ośrodek świadczący podobne usługi. Ważne jednak, byście Państwo rozważyli spotkanie podsumowujące w przypadku chęci rezygnacji.
  • Pytać o alternatywne sposoby pracy na rzecz osiągania celów sformułowanych w psychoterapii.

Dokumenty do ściągnięcia

Terapia par i rodzin

Najczęściej zadawane pytania

W Ogrodach Zmian prowadzimy konsultacje i terapię dla par i rodzin, które doświadczają kryzysów i trudności i mają poczucie, że własne środki radzenia sobie przestają być wystarczające, a pomoc z zewnątrz może pomóc im poradzić sobie z obecną sytuacją.

Pary i rodziny w różny sposób opisują swoje trudności. Małżeństwa i związki mówią o impasie („nic w moim związku się nie zmienia”), konfliktach („zawsze robisz mi na przekór”), lęku przed pogłębianiem związku („jest nam ze sobą dobrze, ale nie wiem czy chcę więcej”), czy trudnościach związanych ze stresem, pracą („nie mamy dla siebie czasu”), wychowaniem dzieci („on/ona jest zbyt surowy/a, nie rozumie dziecka”), seksualnością („oddaliliśmy się od siebie”, „mamy różne potrzeby”).

Rodzice często przeżywają wątpliwości, zauważają swoje zachowania, które przestają im odpowiadać („nie mam już cierpliwości”, „chcę krzyczeć na dziecko”), lub niepokoją się zachowaniami dziecka („jest bardzo niesamodzielne”, „jest agresywne”, „nie chce chodzić do szkoły”, „tnie się”). Często też chcą pomóc dziecku odnaleźć się w sytuacji choroby, zmiany szkoły czy miejsca zamieszkania.

Powodów może być wiele, ważne jednak, by uczestnicy mieli pewną wstępną gotowość rozmowy o problemie.

Terapia par i rodzin zakłada dobrowolność uczestnictwa i wspólną pracę na rzecz zmiany. Nie oznacza to jednak, że uczestnicy w równym stopniu muszą być przekonani do idei wspólnej terapii od samego początku. Konieczna jest jednak pewna otwartość na możliwe zmiany w związku oraz gotowość do pracy na rzecz tej zmiany. Psychoterapia jest sytuacją dobrowolną i nie jest możliwe zmienianie kogoś wbrew jego woli.

W trakcie pracy z parą lub rodziną terapeuta na ogół nie pracuje i nie spotyka się konsultacyjnie indywidualnie jednym z uczestników, a jedynie z parą lub rodziną. Takie spotkania (np. osobne spotkanie z samymi dziećmi, albo tylko z matką w przypadku terapii rodzin, bądź też tylko z mężem w terapii pary) są możliwe w szczególnych sytuacjach rekomendowanych przez terapeutę. Osobom, które wymagają indywidualnej pomocy (psychologicznej, konsultacyjnej czy lekarskiej) proponowani są inni terapeuci zarówno w zespole Ogrodów Zmian jak i w innych ośrodkach, w zależności od uzasadnionej rekomendacji terapeuty i dostępności pomocy. Nie ma przeciwwskazań do łączenia innej formy pomocy z terapią par lub rodzin, natomiast dobrym pomysłem jest poinformowanie obu terapeutów (rodzinnego czy pracującego z parą oraz osobistego- indywidualnego lub grupowego) o uczestniczeniu w obu procesach terapeutycznych.

W przypadku terapii rodzin często na pewnym etapie pracy pracujemy z samymi rodzicami. W Ogrodach Zmian nie pracujemy z parami czy rodzinami, w których dominującym problemem jest uzależnienie lub przemoc. Uczestnictwo w terapii par lub rodzin oznacza podjęcie starań na rzecz leczenia uzależnienia i zaprzestania pomocy. W przypadkach związanych z uzależnieniem lub przemocą odsyłamy do miejsc stosujących programy terapeutyczne nakierowane na pomoc tym specyficznym problemom. Osoby przesłane przez sąd mogą uzyskać pomoc za obopólną zgodą. Parom w trakcie rozwodu proponujemy przede wszystkim konsultacje (zwłaszcza rodzicielskie w sytuacji posiadania dzieci), gdyż sprawa sądowa nie jest sytuacją sprzyjającą terapii.

Po Państwa telefonie zaproponujemy termin pierwszej, wstępnej konsultacji. Konsultacje zawsze poprzedzają terapię a ich celem jest zapoznanie się z problemami, które skłaniają Państwa do szukania pomocy.

Na początku spotkania każdy z Państwa osobno wypełnia ankietę wstępną, w której pytamy między innymi o przyczynę zgłoszenia i trudności ze zgłoszeniem oraz dokument, w którym wyrażacie Państwo zgodę na pozostawienie do siebie kontaktu i zabezpieczanie przez nas dokumentacji terapeutycznej zgodnie z zasadami poufności. Następnie terapeuta przeprowadza z Państwem wywiad psychologiczny, którego celem jest między innymi poznanie opinii wszystkich osób uczestniczących w spotkaniu co do trudności. Nawet jeśli zdania są rozbieżne, a opinie sprzeczne, dzięki ich wygłoszeniu możliwe jest lepsze zrozumienie sytuacji pary czy rodziny i uzgadnianie bardziej realistycznych celów. Cele terapii uwzględniają tych członków rodziny, którzy przyszli na spotkanie i z nimi są uzgadniane.

Na konsultacji wstępnej dyskutuje się również zakres dalszej pracy konsultacyjnej lub terapeutycznej, omawia decyzję o jej podjęciu lub nie, omawia się możliwości spotykania pary lub rodziny i częstotliwość spotkań. Konsultacja i terapia może być prowadzona przez jednego terapeutę lub parę terapeutów, na ogół kobietę i mężczyznę. Zwłaszcza w przypadku rodzin rekomendujemy pracę z dwojgiem terapeutów, choć zdajemy sobie sprawę, że koszty takiej pracy są wyższe. Terapeuta jest z Państwem przez około godzinę, po czym następuje kilka minut przerwy, podczas której wychodzi on do drugiego pokoju. Po przerwie terapeuta omawia z Państwem swoje refleksje, rekomendacje i w zależności od potrzeby umawia się na kontynuację.

Sesja konsultacji pary lub rodzin trwa na ogół 80 minut. Możliwe są także spotkania krótsze (50 minut) ale rekomendujemy je jedynie w specyficznych sytuacjach. Spotkania odbywają się zwykle co około 2-3 tygodnie.

Czas trwania całego procesu terapeutycznego z parą lub rodziną jest uzależniony od jej potrzeb, zgłaszanej trudności, możliwości i chęci pary lub rodziny oraz ustaleń co do celów terapii. Trudno tu o jednoznaczne określenie, choć praktyka wskazuje na to, że większość terapii trwa ok 15-30 spotkań. Koniec terapii jest najczęściej wspólną decyzją pary lub rodziny i terapeuty, omawianą na sesjach.

Zespół terapeutyczny Ogrodów Zmian w swojej pracy z rodzinami i parami w największym stopniu odwołuje się do podejścia systemowego. Teorie systemowe w psychoterapii zakładają, że trudności pary lub rodziny warto rozpatrywać jako problemy całego „systemu rodzinnego”. Podkreślana jest interakcja członków systemu, czyli na przykład to jak dana trudność odbija się, czy wpływa na relacje pomiędzy poszczególnymi osobami w systemie rodzinnym, jak wyglądają reakcje i oddziaływania i co można zrobić, by trudność rozwiązać lub zmniejszyć.

Podejście systemowe wiąże się także z różnymi technikami pracy nie spotykanymi często w terapii indywidualnej, takimi jak na przykład analiza problemu w świetle tradycji rodzinnych, czy analiza cyklu życia rodziny i powiązań między reakcjami członków rodziny lub partnerów.

W terapii par podejście systemowe łączymy na ogół z podejściem skoncentrowanym na emocjach (EFT), konstrukcjonistycznym i psychodynamicznym. Stosowane przez nas podejścia mają status Evidence Based Practice czyli praktyki opartej na naukowych dowodach empirycznych.

W Ogrodach Zmian nie prowadzimy ustawień rodzinnych i nie korzystamy z teorii Berta Hellingera.

W pracy z parami i rodzinami terapeuci Ogrodów Zmian opierają się o:

1) Ustawę o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów z zastrzeżeniem braków legislacyjnych w postaci niektórych rozporządzeń do ustawy

2) Kodeks etyczno-zawodowy psychologa Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

3) Kodeks etyczny psychoterapeuty Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego

4) Kodeks etyczny Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

Zespół terapeutów rodzinnych Ogrodów Zmian pracuje pod superwizją superwizorów Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz superwizorów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Wszystkie informacje udzielone przez Państwa w trakcie konsultacji i terapii mają charakter ściśle poufny. Psychologowie podlegają zasadom tajemnicy zawodowej zgodnie z zasadami etyki lekarskiej. Kodeksy i odpowiednie ustawy zobowiązują nas do przestrzegania tajemnicy, co oznacza, że informacje i Państwa dokumentacja (przechowywana w zamkniętych szafach w gabinecie) nie może być ujawniana czy rozpowszechniana w żaden sposób, chyba, że wyrażą na to zgodę wszystkie osoby, których te informacje dotyczą. Z tajemnicy zwolnić nas może tylko sąd lub prokurator na mocy oficjalnej uzasadnionej decyzji.

Jeżeli chcecie Państwo uzyskać jakiegoś rodzaju zaświadczenie np. dla sądu, które wymaga zwolnienia nas z tajemnicy zawodowej, to jest to możliwe na podstawie wniosku złożonego osobiście przez wszystkich uczestników terapii w formie pisemnej. Jest to związane z tym, że zdjęcie tajemnicy przez jednego z partnerów (np. w terapii pary) wiąże się z naruszeniem tajemnicy drugiego.

Tajemnica zawodowa obejmuje także pracowników recepcji i naszych superwizorów.

Terapia par i terapia rodzin (podobnie jak psychoterapia indywidualna) jest procesem dynamicznym. Oznacza to, że w trakcie jej trwania może pojawić się poczucie braku pozytywnych efektów czy wręcz tymczasowego pogorszenia. Towarzyszyć temu mogą nieprzyjemne uczucia: lęku, smutku, czy bezradności. Paradoksalnie uczucia te mogą wynikać z postępów w terapii.

Praca terapeutyczna wywołująca zmiany jest często okupiona wysiłkiem i negatywnymi uczuciami, ale jest to sytuacja przejściowa. Zachęcamy Państwa do dzielenia się tymi uczuciami w trakcie spotkań terapeutycznych, by mogły być one rozpoznane, omówione i właściwie zrozumiane.

Istnieje też pewne niebezpieczeństwo związane z pracą nad relacjami, szczególnie partnerskimi czy małżeńskimi. Jakkolwiek deklarowanym celem terapii może być poprawa i utrzymanie relacji, to wraz z pogłębieniem własnej świadomości i pełniejszym wyrażaniem własnych potrzeb partnerów może dojść do konfrontacji ujawniającej taką wzajemną sprzeczność potrzeb obu partnerów, która utrudnia dalsze trwanie w związku lub czyni go wręcz niemożliwym. Partnerzy podejmujący pracę nad swoim związkiem powinni być świadomi istnienia takiego zagrożenia. Dotyczy to szczególnie tych sytuacji, gdy problemy pary trwają bardzo długo, a ich relacja jest w stanie rozpadu czy w fazie destrukcyjnych konfliktów.

Terapia jest sytuacją dobrowolną a Państwa prawa nie są naruszane. W szczególności macie Państwo prawo:

  • Pytać o wszystko w każdym momencie terapii, jeśli pojawi się niejasność co do jej przebiegu czy stosowanych procedur.
  • Wyrażać swoje zdanie czy opinie – także krytyczne – na temat terapii. – Aktywnie angażować się w formułowanie celów oraz współpracę w ich osiąganiu.
  • W razie przekonania o nieskuteczności naszej pomocy, zakończyć terapię w każdym momencie i oczekiwać, że wskażemy inny ośrodek świadczący podobne usługi. Ważne jednak, byście Państwo rozważyli spotkanie podsumowujące w przypadku chęci rezygnacji.
  • Pytać o alternatywne sposoby pracy na rzecz osiągania celów sformułowanych w terapii.

Dokumenty do ściągnięcia